- F.
- Bl.
- S.
- N.
I.
propr.
być głodnym, odczuwać, cierpieć
głód; edere valde, famem pati
Tom. IV p. 115 (a. 1517) : nescimus, qualiter et illa loca mansissent, que nunc f-unt et sunt in periculo.
Ib. VI p. 300 (a. 1523) : ego jam f-ns ad Wolff pransum me contuli.
II.
transl.
usilnie pragnąć, łaknąć,
pożądać; cupidum esse, desiderare
MARTIN. OP. Serm. p. 94 nlb. : omnium credentium genera, que quinque sensibus corporis reguntur ... septem sacramentorum perceptionem f-unt.
KodMp IV p. 303 (a. 1435) : Christus ... ecclesias, monasteria ... veluti quedam horrea preordinauit, que oracionum suffragia f-ntibus animabus fidelium tanquam refeccionem vitalem ... administrent.
DŁUG. Hist. III p. 75 : in ea, quae Divinitati et ecclesiis dicata sunt, f-ntem ambitionem extendit.