- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- A.
- N.
- L.
I.
hominum
1.
propr. zażyłość,
przyjaźń, poufałość;
necessitudo, familiaris convictus,
amicitia.
Occ.
przymierze;
foedus (
CodVit
p. 564,
a. 1422).
Glossae
Pol.
RFil XXIV p. 69 (saec. XV in.) : nimia f-s «svadomosczs».
GLp p. 108 : f-s «obczowanye».
Constr.
a.
sq.
gen.
b.
sq.
cum:
AKapSąd III p. 259 (a. 1497) : pro qua cohabitacione et f-e cum eadem.
ArHist X p. 213 (a. 1551) : cum Hebreis f-em habentes.
2.
meton.
a.
grono domowników, służby; corpus familiarium, familia
Lites II p. 447 (a. 1410) : omnibus ... in vestra f-e et comitiva euntibus.
Concl. p. 115 (a. 1511) : talem ab universitate et eius f-e esse exclusum.Cf. Th. VI 254, 71 sqq. Occ. dopuszczenie do grona domowników; inter familiares admissio
ArPrawn I p. 178 (saec. XV) : forma f-is.
b.
pl. objawy (dowody)
przyjaźni; amicitiae signa (officia)
KodMp I p. 85 (a. 1264) : et nostris ipsorumque successoribus sint magis obnoxij f-es inpendere.
DŁUG. Op. p. 184 : repudiatis consuetis conviviis et amicorum f-bus.
II.
(rerum) znajomość; notitia
CALLIM.
in
Tom. I app. p. 5 (a. 1471) : que nisi ... rerum atque hominum experientia et denique regionum atque locorum suprema f-e perfici non posset.