[BANNITALIS]
s.
BANITALIS,
-e
(bannitus)
iur.
t.t. vir
ławnik sądu prawa
niemieckiego, asesor; scabinus (cf.
s. v.) iuris
Magdeburgensis
DecrICC I p. 102 (a. 1460) : mercipotarii recognoverunt et tres alii viri b-es ... recognoverunt, quia etc.