- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- N.
- W.
I.
adi.
1.
propr.
kwadratowy,
graniasty; quadnangularis,
angulatus.
Praec.
lapis,
cf.
supra V 1248, 4
sqq.
2.
transl.
a.
numerus
liczba cztery;
quattuor numero
WROCŁ. Epit. fol. d Ib : si accipitur vnitas cum primo numero impari, scilicet ternario, resultat numerus q-us, scilicet quatuor; et si... capitur... quinque cum hoc numero q-o erit ... nouem.
b.
matth. podniesiony do kwadratu; per se ipsum
multiplicatus
ALBERT. p. 41 : multiplicationem, divisionem et radicis q-ae extractionem prolixam.
II.
subst.
1.
quadratum
-i
n.
a.
geom.
kwadrat, figura
geom. , której wszystkie kąty są proste i wszystkie boki równe;
figura piana quattuor angulis rectis quattuor lateribus
aequis.
N.
sq.
gen.
VITELO Persp.(U) I p. 227 : q-um linee AC est equale duobus q-is linearum AB et BC.Ita ib. saepius.
b.
matth. kwadrat, druga potęga liczby, iloczyn danej liczby przez nią
samą;
numerus per seipsum
multiplicatus
VITELO Opt. p. 473 : ter tria faciunt q-um, qui est 9.
MARTIN. p. 3 : si q-um quantitatis erit notum, et radix erit nota.
c.
ćwiartka?
quarta pars?
MPVat I p. 348 (a. 1340) : ponderat una de dictis placis VI marcas, II uncias, III carterios de XVIII c-is.
d.
tzw. kwartnik; moneta trientem semigrossi
valens
MPVat I p. 99 (a. 1329) : XXI q-orum cum dimidio.
PP III p. 20 (a. 1431) : centum grossos minus VIII q-is ad natale Domini solvere debet.Ita saepius. Cf. infra 2 b et QUADRANS C QUADRANTARIUS QUADRANTUS QUADRATARIUS et Kiersnowski, Wstęp do numizmatyki, p. 124 sqq.
2.
quadratus
,
-i
m.
a.
kamień kwadratowy, ciosany w kwadrat;
lapis forma quadriangulari
levigatus
CracArt I p. 96 (a. 1436) : concessimus domino ... 11 q-os sculptos.
b.
kwartnik, i.q. supra
1
ŹrWaw I p. 1 (a. 1440) : racione ... non solucionis q-orum ... quos reponere infra mensem sit astrictus.