- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- B.
- A.
- W.
[
superl.
maxime pulcher:
BRUNO Qfr
p. 61
:
maxime pulcher, rubicundus, mirabilis Deus in sanctis suis.]
I.
propr. piękny,
urodziwy, kształtny,
ładny; formosus, elegans, venustus, bellus (de hominibus, rebus concr. et
abstr.).
Glossa
Pol.
PARK. p. 70 : «cuudni», id est p-er.
Locut.
de pulchro modo
i.q. pulchre
AKapSąd II p. 50 (a. 1419) : tigna super eadem capella debet facere formaliter et de p-o modo.
N.
fere i. q.
zdrowy, w dobrym stanie;
sanus, perfectus
MPH IV p. 302 (saec. XIII) : nos examinatores uidimus puellam ... cum p-is oculis et claris, nulla signa lippitudinis habentem.Ib.
infra examinatores scribunt se vidisse puerum p-um et bene dispositum.
II.
meton.
1.
ważny, poważny, zasługujący na uwagę; gravis, notabilis,
magni momenti
NIC. BŁ. Serm. I p. 131 : circa praemissa occurrit dubium satis p-um, vtrum vsus vini sit homini licitus.
KomPolit p. 69 (saec. XV/XVI): p-a quaestio.
GŁOG. Hisp. fol. 57b : appellatio in notabili ... quarto expressa est notabilior et p-ior.
2.
in
locut.
pulchro modo
delikatnie; tenere
AKapSąd II p. 436 (a. 1473) : Margaretham uxorem suam nunquam acriter percuciet ... sed ... corrigere et infor mare p-o modo amicabili coercione potest.
Ib. III p. 45 (a. 1477) : volens ... ipsum modo p-rimo de domo sua evadere dixit illi: date michi pacem.