- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- A.
- N.
- K.
- O.
[comp.
privatior :
ADAM
p. 319
:
si privatiorem vitam
intueri velis.
Ib.
p. 328
:
ob privatiorem cupiditatem
gloriae.]
I.
propr. prywatny,
stanowiący czyjąś osobistą
własność, należący do jednej osoby,
własny; singularis, peculiaris,
proprius.
Praec.
in locut.
locus
ustęp; latrina
RachWaw p. 361 (a. 1546) : a mundatione loci p-i (ed. parivati) in arce.
Ib. p. 362 : a mundatione loci p-i apud «frauczimer».Cf. PRIVATA et infra III 1 b.
II.
prywatny, nieurzędowy, niepubliczny, nie
oficjalny; domesticus, non publicus, qui non ex officio, non publica auctoritate fit.
III.
varia ad I – II:
1.
n. pro subst.
privatum
-i
a.
prywata, własny interes; suum commodum,
propria utilitas.
b.
ustęp;
latrina
StPPP XII p. 544 (a. 1529) : in qua domo est caminata pulcra nova cum camino murato et p-o (ed. prueto).Cf. supra I et PRIVATA.
c.
in
locut.
in privato
prywatnie, nieoficjalnie;
privatim, non
publice.
2.
in certis quibusdam
locut.
α.
certamen, pugna
pojedynek; certamen
singulare
DŁUG. Hist. IV p. 97 : Hungariae regis miles ... ante acies, p-um petens certamen, progressus, a ... milite Polono ... superatus.
Ib. V p. 540 : quatenus ... secum utroque exercitu inspectante pugna p-a contenderet.β. dies, cf. supra III 517, 50 sqq. γ. exactio danina składana od jednej osoby; quae ab uno homine solvebatur
KodMazNow II p. 139 (a. 1313) : villam ... ab exaccione fisci, tam comuni, quam p-a facimus absolutam.Cf. ib. p. 141 (a.1314) et PERSONALIS supra 469, 13 sqq. δ. forum, cf. supra IV 340, 15 sq. ε. iudicium, cf. supra V 1102, 55.