[PRAETER-NECESSARIUS]
s.
PRETERNECESSARIUS
s.
NECESSARIUS,
-a, -um
- Dc.
- L.
- O.
I.
adi.
log. niekonieczny,
pozakonieczny; explicatur
BYSTRZ. Top. fol. 153b : propositiones p-e sunt sine quibus potest probari propositum ... sunt quadruplices, scilicet inductiue, ampliatiue, elatiue et explanatiue.
Ib. fol. 151a : presupposita diuisione propositionum superius posita in necessarias et p-as, docet respondere ad propositiones inductiuas et silogisticas.
II.
subst.
praeternecessaria,,
-orum
n.
pl. to co
niepotrzebne, zbędne;
ea, quibus carere possumus
JAC. PAR. Serm. fol. 74a : in hoc mulieres sanctae doctrinam dant Christianis de sanctificatione sabbati in p-ys.