- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
I.
1.
intrans.
(propr.
et meton.)
przeważać, przewyższać, brać górę;
maioris ponderis esse,
praegravare, praevalere.
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
dat.
c.
sq.
apud :
CALLIM. Hist. p. 156 : ne ... priuata necessitas publicae ... rei apud mentem suam p-re appareret.d. sq. in c. abl.
2.
trans. przeważać,
przewyższać wagą, ważnością, być
cięższym; pondere superare, graviorem, magis ponderosum, maioris
momenti esse.
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
dat.
MARTIN. OP. Serm. p. 470 nlb.: ei lapidi p-bat festuca vna, in hoc dabatur ei, quod viuus alijs omnibus p-bat.c. sq. in c. abl.
DŁUG. Hist. I p. 560 (= II p. 333 ed.nov.) : utrum in dimicatione virtus an casus p-ret.Occ. cenić wyżej; maioris aestimare
MARTIN. OP. Serm. p. 314 nlb. : fercula piscium habent, quod etiam p-ant carnium ferculis.
JAC. PAR. RefEccl p. 213 : supra omnia damna aut discrimina in mente sua damna p-ret animarum atque, ut illas solvet, omnia alia damna vilipendit.
II.
singulare: rozważać;
ponderare, deliberare
JAC. PAR. OpIn p. 323 : in homine potentia suprema est voluntas ... et necesse est, ut habeat certos consiliarios p-ntes, quid sit bonum et utile aut inutile et haec est ratio sive intellectus.