- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- B.
- L.
- O.
I.
adi. (de rebus
et de hominibus) przeszlachetny,
nadzwyczaj szlachetny; valde nobilis, nobilissimus.
II.
subst.
praenobilis,,
-is
m.
włodyka, tj. członek grupy społecznej
zajmującej pośrednie stanowisko między wyższą szlachtą a nieszlacheckimi warstwami
ludności?
nobilis minorum gentium?
TPaw III p. 206 (a. 1391) : Nicolaus Petri de Kozubnicze ruit penas sex marcarum a octo p-bus, quos obsecauit.Cf. supra VI 317, 14.