- F.
- Th. (rec.)
I.
propr. świecący,
błyszczący, bardzo jasny;
valde lucidus, clarissimus, splendens
NIC. BŁ. Serm. III p. 166 : dies in qua p-a stella ... illuxit.
SEVER. p. 61 : exiens comes in veste p-a.Cf. PERLUCIDUS I.
II.
transl.
1.
niezwykle jasny, przejrzysty, wyraźny; valde dilucidus,
clarissimus, distinctus
StSyn III p. 1 : que iura per prophetarum preconium et ewangelistarum p-a dogmata ... mirifice ... claruerunt.
StCrac p. 1 (a. 1328) : euangelium quod ... per euangelistarum p-a dogmata ... diffuse mirificeque ... claruit.Cf. PERLUCIDUS II.
2.
znakomity, świetny;
praeclarus, insignis
KsgHenr p. 69 (a. 1227) : nostri patres ... fide p-i, spe robusti ... Christi fabricam ... erexerunt.
PrPrz p. 31 (a. 1392-1396) : diocesis p-a Cracoviensis.
FormJ p. 66 : stultos sequantur sapientes intellectus suos p-os ignorancie wlgarium conformantes.
N.
prudentia
loco tituli honorifici
Ztschr. LX p. 173 (a. 1301) : corporalis inbecillitas ... laborisque diurnitas aput vestram p-am prudenciam ... nos reddere debent excusatum.
Constr.
ad I - II:
a.
sq.
abl.
,
cf.
b.
sq.
in
c.
abl.
DŁUG. Op. p. 174 : p-is in theologia magistris.