- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- N.
- K.
- O.
I.
śniadać, spożywać śniadanie; ientare, prandere, primum cibum
sumere
RachJag p. 530 (a. 1419) : domina regina et iuuenis p-uerunt et dominus rex recessit.
SSrSil II p. 191 (a. 1470) : fratrem Conradum ibidem in coquina p-ntem reppererunt.
Tom. VI p. 327 (a. 1522) : ubi sancta maiestas vestra proficiscens in Novam Civitatem p-vit.
Constr.
abs. vel
sq.
in
c.
abl.
(ut supra).
II.
1.
uprzednio wymienić, poruszyć w piśmie, opisać, napisać na początku; antea dicere, scriptis attingere, describere, in initio scribere,
commemorare.
Constr.
sq.
de.
Praec.
part. perf.
praelibatus,,
-a, -um
wyżej wymieniony; iam
dictus,
praefatus.
Additur
dudum (
KodWp VI
p. 68, a.
1297)
, iam (
PommUrk III
p. 374, a.
1299).
2.
naprzód przedsiębrać, z góry podejmować, czynić,
zaczynać; antea suscipere, sumere, incipere.
Praec.
α.
in
locut.
consilio praelibato :
KodPol II p. 628 (a. 1288) : sufficienti deliberatione habita maturoque consilio p-to hanc cum ipsis fecimus ordinationem.
KodKKr I p. 153 (a. 1318) : hereditatem ... adiudicauimus episcopo maturo consilio p-to.Ita saepissime. Eodem sensu condicione ( KodMaz(K) p. 240, a. 1223) , consensu ( DokSul p. 343, a. 1318 ; KodWp III p. 544, a. 1384) , deliberatione ( LhnUrk II p. 211, a. 1348), sim.
β.
rhet.
StPPP X p. 37 : in salutationibus, tam principio medio quam fine, utimur istis participiis: premisso, previso, pretuito, precurrente, p-to, prevolante.Cf. ib. paulo supra.