- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- O.
I.
coni.
1.
(ducit
enunt. temporale) kiedy (już), skoro, z chwilą kiedy; quando, cum, quotiens.
2.
(ducit
enunt. causale) skoro, ponieważ, wobec tego że; quando,
quoniam, cum.
Constr.
ad 1-2:
a.
sq.
ind.
(praes.
,
impf.
,
fut.
,
fut.
II,
perf.
). b. sq.
con.
(praes.
,
impf.
,
perf.
,
plp.
).
3.
(ducit
enunt.
obi. ) że;
quod
AKapSąd III p. 100 (a. 1503) : libros ... donavit perpetuo tali condicione, p-m plebanus ordinaverit legi tres tricesimas pro anima ... defuncti.
II.
adv.
potem; postea
UrkBBr p. 147 (a. 1285) : volumus ... de facto nostre ecclesie ... ex ore vestro, p-m per litteras ... informari.
ArLit I p. 83 (a. 1521) : p-m aulicam questionem proponit.