- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- B.
- L.
- K.
- O.
I.
1.
(u)stanowiony, umowny;
qui ponitur, constitutus.
Praec.
ius,
syn.
Ecclesiae (
SACR. Elucid. fol. e
VIb)
, gentium (
KomPolit
p. 200, a.
fere 1433),
humanum (
ZABOR. Tract.
p. 77
)
, legitimum
(
STOB. Aret. fol. g Ib)
; opp.
divinum (
ZABOR. Tract.
p. 77
;
JAC. PAR.
RefEccl
p. 139
;et saepius),
naturale (
MARTIN. OP. Marg. fol. h VIa
et saepius; explicat
GŁOG. ExLog fol. x VIIa : inter naturam et legem, hoc est inter ius naturale et ius p-um).Praeterea iustitia ( * AConst p. 56, a. 1266), exactio (syn. precaria : SchlUrk p. 406, a. 1290 ; simili sensu ius :
PommUrk III p. 382, a. 1299 : libertamus ... a p-o iure, quod dicitur «schot»).
N.
iudicium
i.q. positum
(cf.
POSITUS
II)
StPPP IX p. 189 (a. 1509) : iudicium p-um iuris supremi castri Goles est bannitum per famatos dominos.
2.
(singulare) przedstawiający, podający; qui proponit
Gramm. p. 161 (saec. XV) : modus docendi est multiplex, scilicet diffinitivus, diuisiuus, probatiuus ... et exemplorum p-us.Π. phil. t.t.
1.
pozytywny,określony, pewny; certus, (affirmando)
constitutus
MATTH. Rat. p. 47 : ens p-um realiter et bonum.
MatFil IV p. 15 (saec. XIV) : non habet privatio essentiam veram et p-am nisi per suum habitum.
HESSE Quaest. p. 481 : generatio est res p-a, corruptio autem privativa.SŁUP. in
MedPhil XXIV p. 147 : omnis effectus p-us debet assimilari suae causae.
Id. Parv. fol. B IIa: materia prima est ens reale et p-um.Ita saepius.
Iuncturae notabiliores
causa (
ExPhys fol. f IVa)
,
effectus
(
et
WROCŁ. EpitConcl fol. q Vb)
,
ens
(cf.
supra 791, 54
et 5 et saepius
;
item
;
ratio entis :
AEG. Th. fol. C IVa)
, entitas (
BYSTRZ. Log. fol. k Vb
et saepius), essentia
(cf.
,
55), forma
(
BYSTRZ. Log. fol. r IIIb)
, natura (
id.Top. fol. y
VIa),
numerus (
WROCŁ. EpitConcl fol. e IVa)
, qualitas (
id.Dial. fol. A IVa),
res (
MATTH. Lect. I
p. 20
)
; item
log.
differentia (
BYSTRZ. Log. fol. g
IIIb)
, exemplum (
GŁOG. ExLog fol. L IIb)
,
praedicatum (
BYSTRZ. AnalPr fol. i VIIa)
, terminus (
GIEŁCZ. fol. a IIIa
et saepius).
Occ.
extra textus
phil.
poena :
ACapOP p. 418 (a. 1580) : sub poenis gravioris culpae tam p-is quam privativis.
Iuxta posita
determinatus (
WROCŁ. Dial. fol. A
IVb)
, finitus, limitatus (
BYSTRZ. Top. fol. y VIa)
, realis
(supra 5), verus (,
55).
Opp.
defectivus (
WROCŁ. EpitConcl fol. q Vb)
, negativus (
GŁOG. Hisp. fol. I Ib
et saepius),privativus (
HESSE Quaest.
p. 481
et saepius). Abs. loco
subst.
positivum,,
-i
n.
MATTH. Prax. p. 74 : malum formaliter est privatio, quamvis multa p-a materialiter et subiective mala sint.
HESSE Quaest. p. 481 : quaelibet res realis potius est causa p-i quam privativi.
STOB. Sign. fol. A IIIb : realitas dicitur omne p-um in re, cui correspondet vnitas ad extra ex natura rei.
GŁOG. Alex. II fol. e VIIa : p-um dignius est priuatiuo.
2.
(sq.
gen. )
ustanawiający; constituendi vi
praeditus
HESSE Quaest. p. 366 : omne principium est p-um illius, cuius est principium, quia principium aliquid ponit.
3.
gram.
t.t. dotyczący stopnia równego (przymiotnika);
qui ad gradum comparationis primum
pertinet.
Praec.
gradus;
simili sensu abs. loco
subst.
positivus,,
-i
m.
N. explicationem
vocis
GŁOG. Don. fol. E IVa : dicitur ... p-us a verbo pono, quia ipse ponit fundamentum aliorum graduum ... quoad formationem.
N. in imagine
amicus :
FormJ p. 82 : continue me vobis asserebatis superlativum amicum, quem nec comparativum ... reputatis, sed utinam p-us essem, sufficerem votis meis.