Ogólne
Pełne hasło
Więcej

POPULARIS

Gramatyka
  • Formypopularis, popullaris, populares, popularis
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -e -ium -is
  • Część mowyprzymiotnikrzeczownikrzeczownik
  • Rodzajmęskimęski
Znaczenia
  • I.
    • 1.
      • a. ad populum pertinens.
      • b. communis, publicus, generalis.
      • c. communis, solitus, vulgaris, simplex, ad homines ignobiles pertinens (saec. XV ex.-XVI)
      • d. populo gratus (saec. XV ex.).
      • e. populosus
    • 2. + communiter vulgus, homines ignobiles
  • II. + 1 domesticus, nostras, patrius, vernaculus (saec. XV ex.-XVI in.)
    • 2. indigena, homo eiusdem terrae (saec. XV ex.-XVI in.).

Pełne hasło

POPULARIS s. POPULLARIS, -e
  • F.
  • G.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • N.
  • K.
  • L. (pl.)
I.
1. adi.
a. ludowy, pochodzący z ludu, dotyczący ludu; ad populum pertinens.
b. powszechny, pospolity; communis, publicus, generalis.
N.
non popularis niezwykły? insolitus?
CracImpr p. 291 (a. 1569): ut eos libros praepararet pro nundinis ... alias passus esset damnum non p-e.
c. gminny, pospolity, zwyczajny, nieszlachecki; communis, solitus, vulgaris, simplex, ad homines ignobiles pertinens (saec. XV ex. -XVI).
Dicitur v. gr. de
condicione (( CorpJP III p. 329, a. 1515 ; StPPP I p. 32 ), ; sim.; sed etiam de hominibus :
KodMaz(K) p. 422 (a. 1237) : homines nostros p-es, seruilis seu libere condicionis (cf. KodWp II p. 178, a. 1299).
Lites II p. 291 (a. 1315) : a nostris subditis nobilibus seu p-bus.
KodPol II p. 866 (a. 1436) : contra personam sive militarem sive p-em.
d. miły ludowi, popularny; populo gratus (saec. XV ex. ).
e. singulare: gęsto zaludniony; populosus
DŁUG. LibBen I p. 515 : in ... oppido p-i atque frequenti situm suum sortita est ecclesia.
2. subst. populares,, -ium m. lud, zwł. prosty, pospólstwo, gmin; vulgus, homines ignobiles
CodSil(M)I p. 222 (a. 1202) : cum multo nobilium et p-ium comitatu.
ChrMP p. 121 : minus castrum,in quo dux residere consueverat et maius, in quo milites castrenses ... cum p-bus et mechanicis morabantur.
Ita vulgo. Additur communiter
( HESSE Matth. IV p. 229 : laicis et communiter p-bus gravius ipsi clerici punientur).
Syn.
vulgares ( DŁUG. Op. p. 19 ) ; opp. barones ( Somm I p. 923, a. 1234), consules ( KodKKr II p. 186, a. 1394) , milites ( et saepe), nobiles ( et saepe), proceres ( DŁUG. Hist. I p. 98 = I p. 158 ed.nov.).
II. 1 . adi. krajowy, rodzimy, swojski; domesticus, nostras, patrius, vernaculus (saec. XV ex. -XVI in. ).
N. de lingua Italica
KOMOR. p. 158 : accessit Ioannes de Capistrano regem Romanorum ... fecit sermonem p-em ... interprete mediante.
2. subst. popularis,, -is m. ziomek, rodak, krajan; indigena, homo eiusdem terrae (saec. XV ex. -XVI in. ).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)