mus. plagalny, nazwa jednego z tonów skali diatonicznej, tzw. równych; unius e tonis scalae diatonicae paribus nomen

SZYDL. p. 41 : in eadem linea vel in eodem spacio semper cantus duorum tonorum terminantur, scilicet autenti et sui p-is, id est imparis et sui paris.

Ib. p. 42 : regula generalis de tenoribus, tam tenorum autentorum quam p-ium est hec: omnis, saltem capitalis toni, aut in fine tangit finalem sui toni aut non; si non, tunc erit tenor autenti, id est imparis toni, si autem tangit, tunc est tenor p-is, id est paris toni.

Ita saepissime. Cf. PLAGIUS.