Elektroniczny Słownik Łaciny Średniowiecznej w Polsce - eLexicon Mediae et Infimae Latinitatis Polonorum

Gramatyka

Znaczenia

I.
- 1. convenienter, apte, ut decet
- 2. log. pertinendo (ad propositionis sensum)

PERTINENTER adv.

[comp. pertinentius; superl. pertinentissime, cf. in fra 4

.]

I.

1. w sposób należyty, stosownie, odpowiednio; convenienter, apte, ut decet

MATTH. Rat. p. 31 : annon ... apostolus ad istam materiam ... p-issime loquens ... idem testatur.

SCARB. Glor. p. 60 : instruendo paenitentes, quomodo p-ius aliena reddi possint.

StPPP X p. 32 : p-ius et distinccius intencio mittentis in scriptis explicatur quam alio modo explicari possit.

Ita saepius.

2. log. w sposób nawiązujący, w stosunku odniesienia (do sensu wypowiedzi); pertinendo (ad propositionis sensum)

GŁOG. Hisp. fol. 163b : aliqua propositio habet se tripliciter ad primam propositam ... p-r, impertinenter et repugnanter.

Cf. PERTINENS II A 2, PERTINEO II B 2.