- F.
- G.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- A.
- N.
- K.
[3.
sg.
ind.
plp.
act.
personaverat :
DŁUG.
Hist. III p. 412(= VI 1,
p. 100
ed.nov.)
:
rumore ... communi, qui in
populo personaverat ... permota.]
I.
intrans.
1.
dać się słyszeć, odezwać się, zabrzmieć;
sonum edere,
sonare.
Additur
summa clamoris exsultatione (in laudem Dei:
EBO
p. 93, v. 1
acclamare), altis
vocibus (
MPH IV
p. 862, saec.
XIV med.med)
sim.
N. in
imagine
StPPPP X p. 53 : de ... Sacre ... fundamento Pagine ... nequivi tanto congruitatis modulo p-re.
2.
stać się głośnym, wiadomym; notum fieri
CodEp III p. 57 (a. 1451) : ut mox ad notitiam episcopi ... perferrem quicquid novarum rerum, presertim ex urbe hic p-uisset.
Ib. p. 601 (a. 1492) : que translatio reliquiarum ... iam publice per ecclesias ... p-uerat.
N. constr. ad
1-2:
a.
sq.
de ,
cf. supra 39.
b.
sq.
ex :
DŁUG. Op. p. 254 : vox ex imagine Passionis p-uit.Cf. supra 44. c. sq. in c. abl. , cf. supra 34. d. sq. per, cf. supra 45.
3.
rozbrzmiewać, być pełnym dźwięku; impleri
(sono)
Dogiel I p. 141 (a. 1539) : quorum mercatorum vocibus et... lamentis ... aures ... maiestatis regiae assidue p-bant (nisi leg. personabantur).
II.
trans.
1.
opiewać, głosić;
praedicare,
celebrare.
Constr.
sq. acc.
(c. inf.). Accedit constr.
sq.
de :
JAC. PAR. RefEccl p. 55 : illi ... de quibus sanctus Paulus ... haec p-bat.
N.
locut.
famam vulgatam et sonoram occasu suo
i. q. pervulgare
DŁUG. Hist. IV p. 356 : pro fide Christi ... mori promeruitZavissius et... famam vulgatam et sonoram occasu suo p-uit.
2.
(od)śpiewać; canere,
v.
gr. horas canonicas (
DŁUG. LibBen III
p. 470
)
, cantus lascivos (
JAC. PAR. Tract. fol. k Vb)
.