- F.
- G. (rec.),
- Dc. (-a
- rius),
- B.
- L.
geom.
t. t. prostopadły; ad
perpendiculum directus
VITELO Persp. (S) V p. 190 : p-is super superficiem speculi ... dicitur linea ortogonaliter erecta a puncto incidentie super superficiem speculi.
Id. Persp. (U) I p. 225 : linee ille sunt p-es super superficiem ABCD.Ita passim, praec. linea (ut supra et saepius). Simili sensu abs. loco subst. perpendicularis,, -is f.
VITELO Persp. (U) I p. 225 : ab uno puncto in aere dato super unamquamque substratam ... superficiem una tantum p-is duci potest.
Ib. (S) V p. 198 : a terminis ... dividentium producantur p-es in superficie armille concava.Ita saepius. Occ. punctus (ad punctum) :
ALBERT. p. 63 : iste punctus seu diameter quam habet epicyclus ... debet esse p-is ad punctum illum, respectu cuius luna in epicyclo habet motum aequalem.
Ib. p. 89 : punctus, a quo incipit medius motus ... sit diametralis seu p-is ... ad alium punctum, de quo educitur linea vadens per centrum epicycli ... ad eius superiorem partem.
Constr.
a. abs. b.
sq. ad,
cf.
supra 31
et 34.
c. sq. super,
cf.
supra 19
et 22
et saepius.