- F.
- G.
- Bl.
- S. (
- Dc. et
- B. part.
- praes.),
- L.
- N.
- O.
I.
A.
propr.
1.
podróżować, przebywać poza granicami kraju; per loca
aliena peragrari, peregre
iter facere.
Simili sensu
peregrinatum
vel peregrinando ire (
PommUrk VI p. 272,
a. 1325)
;
RHum XXVII
p. 92, saec.
XIV ex.ex)
.
Praec.
pielgrzymować, odbywać pielgrzymkę (do
miejsc
świętych); devotionis gratia ad loca sacra
proficisci
*Lites I p. 90 (a. 1339) : devotionis causa p-ndo in Prussiamadvenerat.
DŁUG. Op. p. 166 : quamvis ad gloriosae Virginis honorem p-retur, sancti ... Stanislaipraesidium praesensit.
AKapSąd III p. 378 (a. 1500) : intendens p-ri et ... anime sue saluti... providere condidit testamentum.Glossa Pol.
GLcerv p. 673 : p-ri «pielgrzymować».
N.
constr.
a.
sq.
acc.
(nominis loci)
CodEp III p. 121 (a. 1464) : si non iam Wratislaviam p-verint.b. sq. extra :
*KodWp I p. 433 (a. 1279) : nullus clericus ... p-ri extra ... provinciam suam presumat.
ArPrawn I p. 359 (a. 1512) : clerici beneficiati non presumant extra provinciam p-ri.c. sq. in c. acc.
KOMOR. p. 345 : in Terram Sanctam p-ri.d. sq. in c. abl.
AGZ II p. 11 (a. 1377) : fratribus Praedicatoribus pro Christo p-ntibus in terris infidelium.e. sq. per :
DokListPł II p. 188 (a. 1535) : si... socius ... per alias civitates ... p-verit.
2.
przebywać
tymczasowo, gościć; hospitio uti
GLb p. 75 : p-tus est «zagosczyl syą».
3.
błąkać się, nie mieć stałego miejsca pobytu,
wędrować; vagari,
errare.
B.
transl.
pielgrzymować po ziemi (o życiu doczesnym); vivere (in hoc mundo)
KodKKr I p. 141 (a. 1302) : non habemus civitatem hic manentem, sed p-amus ad futurum.
Lites II p. 186 (a. 1419) : patre in hac labilitate vite p-nte.
N.
locut.
haec peregrinans vita
życie doczesne; haec
vita
KodWp III p. 509 (a. 1381) : piarum... mentium est, ut in hac p-nti vita ... cultus divinus ... et bona ... religiosorum augeantur.
II.
(sq.
ab)
oddalać się, odchodzić;
abesse, remotum esse
NIC. BŁ. Serm. I p. 408 : quamdiu sunt in corpore, p-antur sancti a Domino (cf. Vlg. 2. Cor. 5,6 ).
JAC. PAR. Opln p. 467 : a se p-ns anima iam in coelis habitat.
COPERN. Rv p. 16 : rectus motus ... supervenit ijs, quae a loco suo naturali p-antur ... vel quomodolibet extra ipsum sunt.
N.
α.
in imagine
DŁUG. Hist. II p. 117(= III p. 133 ed.nov.): quod in facinore ... suo non habitaverit, sed p-tus magis fuerit (cf. Val. Max. 6, 9 ext. 1 ).
β.
locut.
a notitia
alicuius:
KodMaz(L) p. 35 (a. 1302) : ut gesta virtuosa ... a progenitorum ... p-entur noticia nequaquam ducimus admittendum.
Item
a memoria (viventium:
StKapWł
p. 42, a.
1500)
.