- F.
- G. (s.v.
- perdoceo),
- S.
I.
(de hominibus) bardzo biegły, wprawny; valde exercitatus, peritus.
Constr.
sq.
inf.
DANT. p. 62, v. 80 : rex armis bene p-us victricibus uti.
II.
(de rebus) bardzo
uczony; doctissimus,
v.
gr. lucubrationes (
Tom. VII
p. 343, a.
1525)
.