Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PERDITOR

Gramatyka
  • Formyperditor
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -oris
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I. qui perdit, perditioni inservit,
  • II. homo abiectus, perditus
  • III. iur.+ causae qui causam in iudicio amisit

Pełne hasło

PERDITOR, -oris m.
  • F.
  • G.
  • Bl.
  • S.
  • A.
  • N.
  • K.
I. ten, kto powoduje utratę; qui perdit, perditioni inservit, v. gr. thesauri (virginitatis DŁUG. O p. 199 ).
II. nikczemnik; homo abiectus, perditus
AConst p. 176 (a. 1285) : hujusmodi detestabiles praedatores seu potius p-es ... sententiam excommunicationis incurrant.
III. iur. causae ten, kto przegrał sprawę w sądzie; qui causam in iudicio amisit
StPPP IX p. 92 (a. 1470) : an iam est p-or causae sue iste rews, an non.
Cf. PERDO III, PERDITIO III.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)