- F.
- Th. (s.v.
- patronomicus),
- L. (-um)
I.
pochodzący od imienia ojca, patronimiczny; a patris
nomine dictus. Explicat
GŁOG. Alex. I fol. D IIIb : nomen p-um ... est quod descendit a proprijs nominibus patrum vel auorum secundum Grecam declinationem.
II.
ojcowski,po ojcu; qui patris est
KodWp I p. 332 (a. 1259) : Iohannes de Scocov filius quondam Iohannis, a quo nomen p-um est sortitus.
DŁUG. Op. p. 464 : episcopus p-um cognomen Romka ex patre sortitus.