Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PARATUS-1

Gramatyka
  • Formyparatus, peratus, parata, paratum, parata, paratum
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um -ae -i -orum -i
  • Część mowyprzymiotnikrzeczownikrzeczownikrzeczownik
  • Rodzajżeńskinijakinijakinijaki
Znaczenia
  • I.
    • 1. + paratum esse. promptus, pronus, facilis, proclivis, voluntarius (interdum etiam de affectibus). Saepe in iunctura
    • 2. peritus alicuius rei, gnarus, versatus in aliqua re.
    • 3.
  • II.
    • 1. praeparatus, promptus, expeditus, qui ad manum est.
      • a. + ager (agricultura) ad colendum praeparatus
      • b. + pecunia i. q. praesens, quae illico solvitur vel solvi potest
        • α. + pro parata
        • β. + in parato(-is)
      • c. + cutis cutis subacta, perfectIIII
      • d. instrumentum, structura
    • 2. comparatus, acquisitus, emptus. bonum mobile, res acquisita
  • III. iur.
    • 1. de citatione: quae aliquem die dilata ad iudicium venire iubet.
    • 2. + termino (controversia, remissione): de

Pełne hasło

1. PARATUS s. PERATUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • A.
  • N.
  • O.
[ abl. sg. paratu : Ztschr. IV p. 293 (a. 1336) : dedit ... sex marcas in paratu. ]
I. de hominibus
1. chętny, ochotny, skłonny, gotowy; promptus, pronus, facilis, proclivis, voluntarius (interdum etiam de affectibus). Saepe in iunctura paratum esse. Glossa Pol.
AGZ XV p. 215 (a. 1469) : si ... p-i seu apti ad hoc erunt, alias «gdy szą na zgotagą».
Constr.
a. abs. b. sq. abl. c. sq. ad. d. sq. in c. abl. e. sq. pro:
Tom I p. 48 (a. 1509) : pro cuius commodo et ornamento p-i ex corde sumus.
f. sq. inf.
2. doświadczony, biegły; peritus alicuius rei, gnarus, versatus in aliqua re.
Constr. sq.
in c. abl.
3. sq. ab uzbrojony, wyposażony; instructus, ornatus.
II. de rebus
1. przygotowany, gotowy; praeparatus, promptus, expeditus, qui ad manum est. Glossa Pol.
AGZ XIX p. 467 (a. 1500) : ad p-um faciale alias «ku gotowemu lyczu».
N. locut.
in parato(-is) w pogotowiu, w gotowości; in promptu, ad manum
FormJ p. 93 : messoribus et falcariis ... congregatis ipsos habeas in p-o, ut ... frumenta ... ad horreum deducantur.
IurMas III p. 269 (a. 1453) : partes terminum habentes ... notas ... secum habeant in p-o.
Ib. infra partes collitigantes ... notas ... secum habeant in p-is.
Ita saepius.
Praec.
a. ager (agricultura) wykarczowany, przygotowany pod uprawę; ad colendum praeparatus
KodKKr I p. 102 (a. 1274) : de agris p-is, extirpatis vel prius aratis ... decimam ... persolvant.
KodMp IIΙ p. 50 (a. 1342) : super p-a agricultura.
DokMp VII p. 168 (a. 1425) : laneos ... duos de agris iam p-is ... tenebunt.
N. locut.
ager de paratis alicuis seminibus pole przez kogoś obsiane; i. q. ab aliquo consitus
KodMp II p. 226 (a. 1313) : Czamota agros, quos ... incoluit ... de p-is suis seminibus villanis resignabit.
b. pecunia gotówka, gotowizna; i. q. praesens, quae illico solvitur vel solvi potest
KodWp II p. 439 (a. 1330) : vendentes Petro ... pro p-a pecunia scolteciam.
DokMp IV p. 107 (a. 1357) : decem marcas in pecunia p-a.
Ita vulgo.
Syn.
numeratus ( KodUJ IV p. 126, a. 1533) , promptus ( CodVit p. 253, a. 1413).
Eodem sensu dicitur de
grossis ( DokSZKr p. 19, a. 1375) , florenis ( TPaw I p. 20, a. 1502) , marcis ( BreslUB p. 93, a. 1318 ; AGZ X p. 306, a. 1449) , sexagena ( TPaw IV p. 508, a. 1392). Occ. subst.
α. parata,, -ae f. in iunctura pro parata :
WilkLub p. 8 (a. 1532) : pro p-a id emere debet.
β. paratum,, -i n. in iunctura in parato(-is) :
KodWp II p. 442 (a. 1330) : triginta marce grossorum in p-o ... persolute.
JANKO p. 720 : certas summas pecuniarum ... regi in p-o assignando.
RachJag p. 246 (a. 1394) : in p-is II marcae.
Ita saepissime.
Item
in paratu
c. cutis skóra garbowana; cutis subacta, perfectIIII
APozn ΙII p. 97 (a. 1504) : cuttem Ungaricam et aliam non p-am alias «gorowaną».
d. subst. parata,, -orum n. urządzenie, konstrukcja; instrumentum, structura
AGZ XVIII p. 508 (a. 1491) : debet destruere omnia obstacula molendini et piscinam seu p-a pro piscibus.
2. nabyty, kupiony; comparatus, acquisitus, emptus. Occ. subst. paratum,, -i n. rzecz nabyta, dobro ruchome; bonum mobile, res acquisita
StPPP VIII p. 695 (a. 1399) : eadem relicta ... quidquid suum p-um ... indicaverit, Dzivissius sibi debet assignare.
Ib. XII p. 433 (a. 1503) : testamenta, quae legantur, domos, agros et areas peramplius non debent legari, nisi p-a, videlicet, pecunias vel alia supellectilia domestica, pecora, equos, vestes.
III. iur. t. t. Pol. przepełzły
1. o pozwie: wzywający do stawienia się w sądzie w terminie odłożo nym; de citatione: quae aliquem die dilata ad iudicium venire iubet.
2. o terminie: dodatkowo wyznaczony spadkobiercy, gdy na poprzedni strona się nie stawiła (zwł. z powodu śmierci); de termino (controversia, remissione): qui e nova citatione successori datur, cum ad iudicium prius pars non venit
StPPP II p. 408 (a. 1435) : Nicolaum ad acta evocavit ... ad p-um terminum olim Petri fratris sui pro contentis in libro.
DŁUG. Reg. I p. 324 (a. 1447) : Johannes ... de Babelno cum Johanne de Czepicze habent terminum p-um ad colloquium proximum juxta citationem et acta.
AGZ XIX p. 5 (a. 1471) : qui vos citat ad p-am citationem bone memorie patris vestri.
Ita saepius. Glossa Pol.
AGZ XVII p. 173 (a. 1479) : qui te citat ad cittacionem p-am et ad terminum ... in actis nostris ... habitum transactum alias «ku przepelslemu rokowy y poszwowy», prout te cittaverat.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)