Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PAENULTIMUS

Gramatyka
  • Formypaenultimus, penultimus, paenultima,
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um -ae
  • Część mowyprzymiotnikprzymiotnikrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I. ultimo proximus, secundus a fine.
  • II.
    • 1. dies mensis ante ultimum secundus
    • 2. syllaba a fine vocabuli secunda (saec. XV-XVI).

Pełne hasło

[PAENULTIMUS]s. PENULTIMUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • S.
  • Dc.
I. adi. przedostatni, drugi od końca; ultimo proximus, secundus a fine.
Dicitur praec. de
die (mensis)
KodWp III p. 5 (a. 1350) : datum in Czanszim die p-a mensis Aprilis (i.e. 29 IV ) anno Domini millesimo CCC quinquagesimo.
Lites II p. 261 (a. 1413) : die Iovis p-a mensis Marcii (i.e. 30 III ).
Ita saepius.
II. subst. paenultima,, -ae f.
1. przedostatni dzień miesiąca; dies mensis ante ultimum secundus
KodKKr I p. 111 (a. 1395) : indiccione secunda, p-a mensis Aprilis (i.e. 29 IV ).
AKapSąd II p. 350 (a. 1504) : feria VI-ta mensis Augusti (i.e. 30 VIII ).
Ita saepius usque ad saec. XVI .
2. przedostatnia zgłoska wyrazu; syllaba a fine vocabuli secunda (saec. XV-XVI).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)