[OREGMON]
s.
OREMON
indecl.
n.
?
(Gr.
ὄρεγμα)
- Dc.
- W.
rzężenie; sonus
graviter spirantis
THOM. Med. p. 96 : asma ... quando paciens ex opilacione pulmonis ... cogitur ad velocem vel frequentem anhelitum, sicut homo qui currit ... solet; et est difficultas expirandi et est cum sonitu sive o-n.