- F.
- G.
- Bl.
- NGl.
- S.
- A.
I.
propr.
napój bogów; potus deorum
(saec. XVI).
II.
transl.
1.
słodki napój (sporządzany z czerwonego wina i miodu?
cf.
GLr I
p. 501);
potus dulcis
(vinum rubrum cum melle mixtum?
)
.
N.
etymologiam m.
ae.
GŁOG. Alex. I fol. c IIIb : n-ar, id est claretum, quia nectit mentem bibentis interius ... et dicitur vinum pigmentatum.Glossae Pol.
RFil XXIII p. 283 (saec. XV) : n-ar «rywla».
GLb p. 67 : n-ar, dulcis liquor, vinum pigmentatum vel «brzeczka».
2.
sensu latius
transl.
a.
artium:
Ztschr. XXVII p. 352 (a. 1354) : clericus humilis n-ar artium sitiens Erfordiae.
b. lactis (
ArPrawn I
p. 218, saec.
XV).
c.
Pegaseus
piękna poezja;
poesis venusta (saec.
XV).