- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- NGl.
- N.
- A.
[occ.
construitur ad sensum
c.
verbo in
pl.
,
saec.
XV.]
I.
1.
wielka liczba (lub ilość), mnogość, mnóstwo;
copia magna
a.
concr.
,
v.
gr. materiae (
GŁOG. Phys. fol. B IVa),
item ponderis (i. magnitudo
DŁUG. Hist. IV
p. 281
).
b.
abstr.
,
v.
gr.
dulcedinis
(e
Vlg.
Ps. 30,20
PommUrk III
p. 203,
a. 1294)
, serviminum et benevolentiarum (
DokMp VII
p. 313, a.
1447),
item
temporis
(i. longitudo
COPERN. Rv p. 28 (= p. 20 ed. nov.) : magnitudinem orbium m-o temporis metiatur).Occ. pl.
ModlWW p. 40 : m-bus scelerum meorum.Cf. Th. VIII 1602,74 sqq.
N.
phil.
individuorum (
MatFil IV
p. 16, saec.
XIV
et saepius), specierum (
BYSTRZ. Log. fol. d VIIa)
, generum (
AEG. Th. fol. A
IVa)
. Distinguitur entitativa (
BYSTRZ. Log. fol. o
Ia)
, formalis (opp.
materialis:
ExPhys
fol. 1
VIIIa),
item infinita actu (
ib. fol. m 1a).
2.
hominum, plebis, populi
et
abs.
:
mnóstwo ludzi, tłum; hominum frequentia, turba, (etiam in
malam partem) i. q.
vulgus.
Glossa
Pol.
GLcerv p. 756 : turba, m-o ... «tłubcza».
Dicitur
copiosa (
Lites I
p. 65, a.
1339
et saepius), grandis (
ib.II
p. 243,
a. 1412)
, gravis (
DŁUG.
Hist. I p. 241= I
p. 309
ed. nov.),
infinita (
Lites I
p. 30, a.
1320)
, numerosa (
CodEp I 2,
p. 252, a.
1471)
, populosa (
DokMp II
p. 332, a.
1440).
II.
gram.
numerus multitudinis
et
multitudo
abs. :liczba
mnoga;
pluralis.
Dicitur
grammaticalis (
GŁOG. Alex. II fol. E
VIIIa)
.