- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- B.
- L.
- A.
- N.
I.
1.
powolny, ociężały;
tardus, segnis.
N.
constr. sq.
in
c.
abl.
FROVIN. p. 69, v. 118 : clerice ... sis morosus (i. bene moratus,cf. 1. MOROSUS I 1), non in bonitate m-us.
N. mus.
cantus :
SZYDŁ. p. 60 : quarti toni ... cantus sunt m-i, graves et blandientes et conveniunt hominibus adulatoribus, quales... sunt flegmatici et mulieres.
Ib. p. 69 : cantus octavi toni est m-us, tardus et in sua modulatione modestus.
2.
wnikliwy, staranny;
diligens, scrupulosus
NIC. BŁ. Serm. I p. 106 : contritio ... debet esse... m-a et intenta, non perfunctoria.
GŁOG. Anal. fol. GG Ia : propositio, cui intellectus assentit ex solo discursu m-o, ut: a quolibet puncto in quemlibet punctum lineam rectam ducere contingit.
II.
1.
(de rebus) długotrwały,długi; diutinus,longinquus,
v.
gr. cogitatio (
PEREGR. fol. h Ia
et saepius),
punctatio (
*Lites II
p. 367, a.
1342)
, dilatio (
BreslUB
p. 186, a.
1355).
2.
(de hominibus) rozgadany, rozwlekły, nudny; loquax,
verbosus, odiosus
DŁUG. Hist. V p. 288 : m-iorem forsan me gessi in referendo casu tam tetro et terribili.DANT. in
Tom. V p. 29 (a. 1519) : ne ... locutor sim m-ior, rem paucis referam.Cf. id. ib. VII p. 130 (a. 1524).