Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MERCIPOTARIUS

Gramatyka
  • Formymercipotarius, marcipotarius
  • Etymologiamercipotus
  • Odmiana -ii
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzaj
Znaczenia
  • med. testis emptionis-venditionis, qui combibendo emptione facta interfuit (interdum etiam cocio)

Pełne hasło

MERCIPOTARIUS s. MARCIPOTARIUS, -ii m. (mercipotus)
świadek kupna-sprzedaży biorący udział w tzw. łitkupie (niekiedy też pośrednik); testis emptionis-venditionis, qui combibendo emptione facta interfuit (interdum etiam cocio)
KsgPrzem I p. 80 (a. 1417) : providi viri: Petrus ... cum aliis m-iis recognoverunt ... quod Nicolaus ... emit equum rite et rationabiliter.
KsgPozn p. 206 (a. 1432) : confessi sunt ut m-ii ... quod ... molendinator justo vendicionis tytulo vendidit molendinum.
KsgPrzem II p. 47 (a. 1448) : gladiator posuit scabinale super eo, quia m-ii alias «lytcupniczi» recognoverunt etc.
AGZ XV p. 405 (a. 1500) : venerunt ... ad nostram presenciam ... omnes m-ii alias «mohorycznyczy» et hospes, circa quem biberunt, et mutacio facta est.
Ita saepius usque ad saec. XIV med.
Locut.
mercipotarios locare (pro aliqua re: StPPP II p. 748, a. 1468) , ponere ( ib. XI p. 242, a. 1461), vocare et rogare (ad aliquid : KsgRWar p. 381, a. 1519). Cf. MERCIPOTALIS MERCIPOTANEUS MERCIPOTANS MERCIPOTATOR MERCIPOTOR MERCIPOTUS II.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)