- F.
- Th. (rec.),
- S.
- Dc.
- B.
- A.
- N.
- K.
I.
1.
harmonia, zgodność dźwięków; instrumentorum musicorum sonus concors, sonorum modulatio
CracArt I p. 230 (a. 1479) : si ... organum ... esset incorrectum et discrepaverit in m-a et suis thonis etc.
RFil XXV p. 149 (a. 1488) : si corde ad se invicem discordant ... ibi nullam m-am faciunt.
ŹrWaw II p. 80 (a. 1508) : in quantum ipsa organa per ... organistas ... in nullo defectuosa aut insufficientia ymo in concordandis m-arumque seriis ... inventa fuerint.Ita saepius. Cf. Th. VIII 624,18 sq.
Syn.
et iuxta
posita
modulatio (
GŁOG. Alex. I fol. H Vb)
, modus musicus (
FELSZT. OpCong fol. B Ib)
, tonus (
id. OpSimpl fol. B IIa
et saepius; item
tenor toni
id. OpCong fol. C Ia).
2.
melodyjne dźwięki, śpiew, muzyka; sonus modulatus, cantus,
musica.
Additur
angelica (
STAN. OP .
p. 850
)
, dulcis (
BRUNO Qfr
p. 65
)
, sollemnis (
AGZ IV
p. 10, a.
1402).
Dicitur etiam
melodiae canticum
(
Ztschr. LX
p. 169, a.
1301)
, sonus (
CantMAe I nr 20, v.
la, saec. XIV),
item
cantus melodia
(
VKyng
p. 716
;
KodKKr II
p. 356, a.
1411)
;.
Occ.
brzmienie; sonus
LIBAN. Acc. fol. A VIb: accentus ... ecclesiasticus est m-a quarumlibet dictionum syllabas iuxta accentus sui naturalis exigentiam regulate pronunctians.
II.
meton. et transl.
1.
pieśń; carmen
COPERN. OpM p. 68 : castigant enim ipsos amatores cantica tua ... neque blandam aliquam fecisti m-am (Gr. ού γάρ έπαγωγόν μελωδίαν πεποίησαι).
2.
zgoda, harmonia; concordia, consensus,
congruentia
GOST. Th. fol. k IVa : tolleretur congrua m-a et proportio vniuersi, quare oportet ex ordine rerum vniuersi huiusmodi substantias medias ponere.