I.
(sensu strictiore) taki, na którego rzucono czary i skutkiem
tego jest niezdolny do pożycia
płciowego; incantatus proindeque ad coeundum inhabilis effectus
AKapSąd II p. 41 (a. 1418) : reus ... dicens se fuisse semper potentem, sed nunc temporis m-um, ideo peciit ipsam compelli ad commanendum cum eo.
ArHist V p. 134 (a. 1457) : Nicolaus examinatus, m-us et impotens compertus est.Ita saepius. Glossa Pol.
GLcerv p. 626 : m-catus, qui est per maleficas et incantatrices a coitu retardatus et inhabitatus «vczarowany, omamiony».
N. constr.
sq.
in
c.
abl.
ArHist V p. 135 (a. 1457) : examinatus repertus est impotens et m-us in membro.
II.
(sensu latiore) pozbawiony własnej woli; sui arbitrii
expers
SCARB. Sap. II p. 7 : mala ... societas ... si quem ... bonum accipit, ungit in primordio, tepidum facit in medio et m-urn prodit in termino.