Ogólne
Pełne hasło
Więcej

LUSUS

Gramatyka
  • Formylusus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -us
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I. propr. ludus.
  • II. transl.
    • 1. ioci, ludicrum.
    • 2. iocus, ludibrium.
    • 3. nugae, carmen levius.

Pełne hasło

LUSUS, -us m.
  • F.
  • Th.
  • Dc.
  • NGl.
  • B.
[formae decl. II: abl. sg. luso : KsgKaz p. 87 (a. 1377) : qui de luso tenentur. gen. pl. lusorum: ArPrawn VI p. 163 (a. 1554) : parentes pro filiis nulla damna et solutiones ... lusorum, usurarum ... sustinere tenentur. abl. pl. lusis *SSrSil IX p. 269 (a. 1468) : a ... furtis, usuris et aliis illicitis lusis ... retineri.]
I. propr. zabawa, gra; ludus.
Additur gen.
chartarum, foliorum ( KH VIII p. 444, a. 1500 ; ARect I p. 714, a. 1528) , taxillorum ( ib. ), item pilae ( GALLIN. fol. A ΙΙb).
II. transl.
1. wesoła zabawa, żarty, igraszki; ioci, ludicrum.
2. żart, dowcip; iocus, ludibrium.
3. (de carmine) fraszka, igraszka, zabawka; nugae, carmen levius.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)