- F.
- Th.
- S.
- A.
- O.
I.
propr. zyskowny,
korzystny; lucrosus, lucrum
afferens.
II.
transl.
1.
(de hominibus) chciwy, zabiegający o coś, pożądliwy; aliquid appetens, cupidus, avidus alicuius rei
NIC. BŁ. Serm. I p. 397 : tertij sunt 1-i munerum, praetendunt enim se iustitiam diligere, sed mentiuntur, quia plus diligunt pecuniam, propter quam faciunt iustitiam; isti non sunt amatores iustitiae, sed mercatores.
2.
(sq.
gen. ) powodujący
coś; efficiens
NIC. BŁ. Serm. I p. 288 : quomodo peccatum fuerit diuinae gratiae peremptiuum ... 1-um infinitae poenae ... amissiuum gloriae ... oppensiuum (ed. ost-) maiestatis diuinae.
3.
iur.
a.
sententia
wyrok przysądzający coś komuś; qua quid parti
causam obtinenti adiudicatur
DokMp III p. 288 (a. 1448) : allegationibus, iuribus, privilegiis ... ac sentenciis decisoriis seu l-is ... Johannis ... auditis.
b.
in
locut.
rem suam alicui super rem lucrativam et perditivam commendare
udzielić
komuś pełnomocnictwa na wypadek zarówno wygranej jak i przegranej; causam suam alicui alterutro eventu, sive bono sive malo, peragendam
StPPP IX p. 53 (a. 1457) : veniens Anna ... comendauit alias «podala» rem patri suo super rem 1-am et perditiuam recipere pecuniam a ... sculteto.Cf. LUCRUM II 3 γ et LUCROR II 2 ε.