- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- B.
- N.
I.
propr.
1.
rzemień lub rzecz z niego wykonana (np. sznur, pas);
lorum vel res e loris facta
(e. gr. funis, lorum).
2.
(singulare) połączenie belek służących za podstawę?
compago tignorum, quibus aliquid fulcitur?
RFil XXXIII p. 146 (saec. XV) : 1-um «stendary».
II.
transl. pęta,
więzy; vincula
KADŁUB. p. 178 : igitur servitutis 1-a dirumpit (cf. ChrMP p. 530 = p. 59 Kurb.).