- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- N.
[inf.
perf.
act.
linquisse :
DŁUG. Hist. V
p. 439
:
neque ducem Henricum sua linquisse
callide ingenia.]
I.
trans.
1.
propr. opuścić,
pozostawić, porzucić;
deserere, relinquere.
N.
constr. sq.
post:
Gregorius Sanoceus ap. DŁUG. Hist. IV p. 532 : quae post te 1-ta superstes semper et in viduo deguit ipsa thoro.
2.
transl.
a.
zaniechać, poniechać; desistere ab aliqua re,
mittere aliquid.
b.
pozostawić, przekazać komuś coś; cedere, committere
DŁUG. Hist. IV p. 224 (litterae a. 1419) : qui exercitus quam bene armis munitus quamque expeditus ad bellum sit, l-o eis dicere, qui videbant.
*CodEp II p. 159 (a. 1422) : summam rerum vestro consilio dirigendam 1-bamus.
Constr.
a. sq.
inf. b. sq.
gerund. (ut supra).
II.
intrans.
zawinić, zgrzeszyć;
delinquere, peccare
GŁOG. Alex. I fol. R Ia: 1-re id est dimittere (I ) vel peccare.Cf. Th. VII 2,1462,61 sqq.