- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- A.
I.
propr.
1.
luźny, swobodny, szeroki, obszerny, luźno
zwisający; dissolutus, effusus,
vastus, latus.
Fortasse huc
pertinet
platea Laxa
(laxorum?)
Cracoviae
ulica Szeroka (dziś plac
Dominikański)
DŁUG. Hist. V p. 342 : Castrensem, Argentariorum, L-am (ed. laxorum), Legati, Fraternitatis, Columbarum, Pistorum et Iudaeorum plateas conflagrat ignis.Cf. LATUS I 1 b.
2.
osłabiony, słaby; debilis,
infirmus.
Glossa
Pol.
GLb p. 56 : 1-us ... solutus, «szlaby».
3.
łagodny, niewymagający;
lenis, clemens,
liberalis.
Dicitur v. gr. de
conscientia
(
SCARB. Sap. III
p. 223,50
et saepius
ib.
;
StPPP VI
p. 163, a.
1519)
, disciplina (
CALLIM. Greg.
p. 202
).
Eodem sensu de
vita hominum
(
AKap
p. 182, a.
1561
:
videntes eorum monachorum
vitam 1-iorem, videntes eos habitu, gestu et moribus religiosis abuti
), atque de ipsis hominibus
AKapSąd III p. 292, a. 1508 : confessores ... ut non minus I-i et soluti sint in penitenciis iniungendis.
II.
(singulare) bezczelny, niegrzeczny; arrogans,
impudens
AKapSąd II p. 927 (a. 1513) : furibundi l-o sermone dixerunt domino iudici: tu dicis, quod nos mentiti essemus, nos non sumus mendaces.