Ogólne
Pełne hasło
Więcej

LACER

Gramatyka
  • Formylacer
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I. pass.
    • 1. propr.+ frustulis habitu laceratus, ruptus, discerptus, dilaceratus.
    • 2.
      • a. vexatus, afflictus
      • b. expilatus, destructus
      • c. pessumdatus
  • II. lacerans, dilacerans.

Pełne hasło

LACER, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • NGl.
  • N.
I. pass.
1. propr. podarty, poszarpany, potargany; laceratus, ruptus, discerptus, dilaceratus. Glossa Pol.
GLb p. 55 : 1-er, laceratus, «zorany».
Occ. additur abl. limit., v. gr. frustulis ( VINC. in
CantMAe I p. 17, v. 6 a: ad altare vir celestis cadit cesus a scelestis mille 1-er frustulis)
, habitu ( KomKadł p. 19 : fuit pannosus, 1-er habitu).
2. meton.
a. nękany, dręczony; vexatus, afflictus
BRUNO Qfr p. 405 (= p. 54, 21 K.): dimissis post tergum Polanicis terris 1-ae Boemiae contiguos fines tetigit.
DŁUG. Hist. I p. 107(= I p. 167 ed. nov.): 1-ae patriae redintegrationem eius Lestconis ductu, eius solertia se adepturos non dubitabant.
b. ograbiony, zniszczony; expilatus, destructus
ROYZ. I p. 139, v. 61 : quae exportare nequit, ferro corrupta relinquit igneve saeva manus ... vix domino 1-a atria restant.
c. zniszczony; pessumdatus
ArPrawn I p. 424 (a. 1554) : pauperes ... monachi fame moriuntur 1-i et pannosi.
II. act. szarpiący; lacerans, dilacerans.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)