Ogólne
Pełne hasło
Więcej

IUDICIONALIS

Gramatyka
  • Formyiudicionalis, iudicionale
  • Etymologiaiudicium
  • Odmiana -e -is
  • Część mowyprzymiotnik
  • Rodzajnijaki
Znaczenia
  • qui ad iudicium spectat, iudicialis
  • iur.
    • a. + grossi pecunia, quae ab eo, qui causam obtinuit, iudici solvebatur
    • b. + litterae sententia iudicum conscripta (praec. qua aliquid alicui adiudicatur)

Pełne hasło

IUDICIONALIS, -e (iudicium)
  • K.
sądowy, dotyczący (pochodzący od) sądu; qui ad iudicium spectat, iudicialis
StPPP VI p. 279 (a. 1525) : occasione omnium litium i-ium in quocunque iure intentatarum.
Praec. iur. t.t.
a. grossi opłata na rzecz sędziego składana przez stronę wygrywającą w sądzie, tzw. przysądne; pecunia, quae ab eo, qui causam obtinuit, iudici solvebatur
KsgGrWp I p. 290 (a. 1398) : Nicolaus ... super dominam Hedvigem ... octuaginta sexagenas ... est lucratus et dedit quatuor grossos j-es vulgariter «przisant».
Cf. IUDICIALIS I 1 c.
Simili sensu abs. loco. subst.
iudicionale,, -is n. , cf. s. v. I.
b. litterae pisemny wyrok sądowy (zwł. przysądzający), tzw. list przysądny; sententia iudicum conscripta (praec. qua aliquid alicui adiudicatur)
KsgGrWp I p. 300 (a. 1398) : Andreas ... veniens ad judicium optulit trinas litteras j-es dictas, «przisanthne» super eo, quod sibi Viszotha hereditates ... debuisset resignare.
AGZ XIX p. 400 (a. 1492) : quam pecuniam ... Owka habet reformatam per ... Iohannem ... in bonis ... iuxta quod littera i-is lacius obloquitur.
Cf. IUDICIALIS I 1 b.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)