- F.
- Th.
- Dc.
- B.
- L.
- N.
podróżny, związany z podróżą, przeznaczony do
podróży; qui ad iter faciendum spectat
a.
concr.
missale (
InwKKr
p. 146
et saepius
ib.
), lectus (
RachWaw
p. 201, a.
1533)
, argentum (i. vasa argentea:
ib.
p. 395, a.
1548)
, vestes sim. (
RachDw III
p. 75, a.
1545
et saepius).
b.
abstr.
incommoditates (
Tom. III
p. 341, a.
1515)
, lassitudo
(
ib. V
p. 198, a.
1520
et saepius). Occ. abs. loco subst.
itinerarius,,
-ii
m.
podróżnik;
viator
NIC. BŁ. Serm. I p. 21 : felix i-us, qui sicut ex Patre exiit, ita ad Patrem rediit (alluditur ad Vlg. Ioan. 16,28 ).