Ogólne
Pełne hasło
Więcej

IRRITATIO-1

Gramatyka
  • Formyirritatio, irritacio
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -onis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I.
    • 1. irritamentum, incitamentum, provocatio.
    • 2. med. med. status irritatus (saec. XV med.).
  • II. iur. actus iure aliquid sibi vindicandi, in ius aliquem vocandi, vindiciae

Pełne hasło

1. IRRITATIO s. IRRITACIO, -onis f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • A.
I.
1. pobudka, podnieta, powód; irritamentum, incitamentum, provocatio. Glossa Pol.
GLb p. 54 : i-o, provocatio «draznyenye».
2. med. t. t. podrażnienie, rozjątrzenie; status irritatus (saec. XV med. ).
II. iur. roszczenie prawne wysuwane w stosunku do kogoś (lub czegoś), skarga wniesiona przeciw komuś; actus iure aliquid sibi vindicandi, in ius aliquem vocandi, vindiciae
KodWp III p. 207 (a. 1362) : promittens ipsum ... iuxta ... terre statuta ab omnibus inquietationibus, i-bus, occupacionibus, cuiuscunque status aut condicionis fuerint, plenius exbrigare.
KodMp III p. 262 (a. 1373) : promittentes ... ab omni i-e et inpedicione cuiuslibet ipsum ... exbrigare.
Cf. 1. IRRITO III 2.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)