- B.
I.
pośrednik; mediator,
intercessor
KodWp I p. 391 (a. 1271) : composicionem fecimus ... presente ... Wolymiro ecclesie Vladislaviensis episcopo, mediatore ac i-e salubriter existente.
III.
iur.
osoba występująca w zastępstwie strony
w sądzie;
qui nomine alterius coram iudice
agit
ArPrawn IV p. 81 (saec. XV ex.ex) : ad iudicium citans vel citatus potest habere suum verum et legitimum prolocutorem vel i-em (v. l. legitimum procuratorem).
StPPP XI p. 15 (a. 1519) : supra hoc Stanislaus ... per suum i-em ... solidavit.Cf. INTERCESSOR II 1 INTERVENTOR II.