- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- N.
I.
niepodejrzany, nie budzący wątpliwości, pewny;
non suspectus, non dubius, securus
DŁUG. Hist. V p. 402 : clam noctu versus Thorun, civitatem intercepturus, advenerat et per eam partem, quae i-is fuerat, a parte ... meridionali ... scalas ad ... muros caeperat applicare.
II.
nieoczekiwany, niespodziewany; non exspectatus, non speratus,
inopinatus.
Usurpatur item de hominibus
DŁUG. Hist. I p. 80 (= I p. 139 ed. nov.) : multi consederunt in throno, sed i-is portabit diadema (e Vlg. Eccli. 11,5 ).
Ib. II p. 396 (= IV. p. 148 ed. nov.) : sicque tribus de episcopio Posnaniensi contendentibus quartus et ipse i-is ... rapuit diadema.
Id. Op. p. 442 : propriis e naturalibus principibus exclusis et contemptis, principes peregrinos et i-es ex Austria, Gallia ... videmus in illud regnum occulto Dei iudicio successisse.