- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- N.
[
superl.
iniuriosissimus :
*SSrSil VIII
p. 193 (a.
1463)
:
in tuis injuriosissimis atque atrocissimis oppressionibus.
Cf. Th.
VII 1,1683,9 et
26.]
I.
(raro de hominibus) taki, który wyrządza krzywdę;
i. q. iniuriam faciens.
II.
de rebus
1.
act.
krzywdzący, niesprawiedliwy,
uwłaczający, obelżywy;
qui iniuriam in se continet, iniustus,
contumeliosus
(praec.
dicitur de verbis).
N.
α.
res
(fortasse e
Pol.
korzystna rzecz)
czyn dokonany z myślą o nieuczciwym zysku, kradzież,
rabunek;
fraus, furtum, iniuria
Dogiel I p. 385 (a. 1472) : verbo regio et ducali promittimus ... quod nunc et in antea nos invicem non contendemus, quoad vixerimus, nulla via huiusmodi neque causam aut rem i-am et contumeliam inter nos ... et dominia nostra quomodolibet oriundam ad animum provocabimus.
β.
impedimentum :
Lites II p. 139 (a. 1413) : salvis i-is impedimentis, si que forsitan ab inimicis et invasoribus momentaneis de facto sunt presumpta.
Constr.
sq.
dat.
JAC. PAR. II p. 361 (a. 1415) : falsae sunt et i-ae concilio generali tales assertiones.
2.
pass.
wystawiony na krzywdy;
iniuriis expositus, obnoxius
StPPP XII p. 417 (a. 1496) : item limites habent periculosos et i-os cum ... episcopo Wladislaviensi.