- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- Ha.
- N.
I.
niedotrzymywanie wiary, wiarołomstwo, nierzetelność, nieuczciwość; perfidia, inconstantia.
N. pl.
nieuczciwe czyny; facta
inhonesta
KodMp I p. 131 (a. 1286) : palatino ... tradiciones, i-es et plurima incommoda in Cracouiensi dominio procurante.
Locut.
verbales selectae
infidelitatem alicui demonstrare (
KodPol I
p. 169, a.
1304)
,
(contra aliquem) committere
(
PommUrk IV
p. 193, a.
1305
et saepius),
facere (
Lites II
p. 207,
a. 1413).
Occ.
fere i. q. podstęp,
chytrość; dolus, fraus
PrPol p. 376 (a. 1399) : receperunt super amicos sine omni i-e, siue wlgariter «przez chytrosczy» pro omnibus rebus citatis.
II.
nieufność, niewiara; diffidentia,
incredulitas.
III.
niewierność, niewyznawanie chrześcijańskiej wiary; nulla
fides (de eis qui fidem Christianam
non profitentur).
Meton. niewierni,
niechrześcijanie; i. q. infideles.