- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- A.
[
comp.
infaustior :
PrzMog
p. 15
:
adducto ... nunccio novo
atque infaustiori illico significavit.
Cf.
Th. VII 1,1355,50 et 1356,1.]
I.
nieszczęsny, nieszczęśliwy, złowróżbny; non faustus,
improsper, infortunatus,
mali omnis.
II.
subst.
infaustum,,
-i
n.
nieszczęście, zły znak;
infortunium, malum omen (saec.
XV-XVI).