- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
- N.
I.
pass.
1.
de hominibus
a.
zniesławiony, okryty hańbą;
infamia notatus,
famosus, turpis.
Praec.
iur.
t. t.
pozbawiony czci i praw
obywatelskich; honore atque iure civitatis privatus
JusPol p. 82 (saec. XIV med.) : statuimus ... illum, qui occulte insidiando inhabitatoribus regni nostri, fures et profugos ... servat, eis hospitium praebet ... tales i-es esse imparesque viris probis et bonis reputari.
Ib. p. 407 : si ... parricida citatus comparere in jure non curaverit, ipso facto i-is erit et bona eius debent confiscari.Ita saepius. Cf. INFAMIA I B 1 .
N.
locut.
aliquem infamem declarare (
ArPrawn VI
p. 148, a.
1554)
, pronuntiare (
StPPP VI
p. 43, a.
1510
et saepius).
Constr.
a.
sq.
abl.
b.
sq.
in
c.
abl.
2.
de rebus
a.
haniebny, splugawiony, zniesławiony; turpis, ignominia
(infamia) inquinatus.
Occ.
de cibo
Tom. VI p. 182 (a. 1522) : laborabat miles fame tam acerbe, ut ad cibos i-es fuerit compulsus (cf. Th. VII 1,1341,3 sq. ).
b.
osławiony, znany z niebezpieczeństw,
podejrzany; famosus, periculosus, suspectus.
II.
act.
zniesławiający; quo aliquis
infamatur.