- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- A.
I.
nieuczony, pozbawiony wykształcenia, głupi, niemądry,
prostak; ineruditus, incultus, rudis. Dicitur item
de
abstr. ,
v.
gr.
suasu (
PrzMog
p. 24
)
, virtute (
ZABOR. Coel.
p. 20
).
II.
niedoświadczony, niewprawiony, niewyćwiczony; imperitus,
ignarus, non exercitatus.
Constr.
sq. gen.
obi.