- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- L.
- A.
- N.
Tom. XIV p. 229 (a. 1532) : mala contra religionem sanctam ... increscerunt.part. perf. (sensu mediopass.) incretus, cf. infra 39.]
I.
1.
brać początek, powstawać;
oriri, nasci, exsistere.
2.
powiększać się, rosnąć;
ampliorem fieri, augeri,
crescere.
N.
constr. sq.
supra :
BIEM p. 34, 11 : lumen diei tenebras noctis superare, diesque supra noctes sensibiliter i-re.
3.
wzmagać się,
wzrastać, przybierać na sile; viribus crescere,
invalescere.
Dicitur praec. de abstr. , v. gr. de
dolore, morbo, contentione
sim.
Occ.
de hominibus
opibus:
DŁUG. Hist. I p. 107 (= I p. 167 ed. nov.) : triumphorum relatione ... opibus ... et equis i-erant Poloni.
II.
zakorzeniać się, wchodzić w krew;
innasci, radices agere (in
imagine)
DŁUG. LibBen. III p. 147 : religionem canonicorum regularium ... valde amans, cuius ... dulcedo sibi i-erat et cuius habitum ... deferebat episcopus.Cf. Th. VII 1,1058,48 sqq. Part. perf.
a.
wrośnięty w
coś, wyrastający z czegoś; insertus, infixus
RachDw I p. 297 (a. 1549) : depinxit cornua querco i-ta.
b.
wrodzony;
innatus
Tom. III p. 166 (a. 1514) : charitas fraterna et i-ti sanguinis vinculum.