- F.
- Th.
I.
niedorzecznie; inepte
(saec. XVI).
II.
nieudolnie, niezręcznie;
parum polite, imperite
DŁUG. Op. p. 6 : si parum ornate parumque cumulate atque i-e vita a me sancti descripta fuerit.
Ib. p. 481 : non abnuo ... neque inficior ... me pro ... ingenii tarditate languide, abscise, aride et i-e transcripsisse.
CALLIM. Sbign. p. 52,26 : Ruthenorum litteras scripsit et legit non i-e.