- B.
- K.
I.
wziąć do
niewoli; bello captum abducere
KodMaz(K) p. 482 (a. 1241) : Gotardus ... deuicit septemque hostium duces ... i-uit (cf. KodMp II p. 26).
Lites II p. 197 (a. 1412) : Cruciferi ipsum i-erunt et ... martirisaverunt.
II.
1.
ująć, zatrzymać;
comprehendere, in custodia
tenere
CodEp I 1, p. 1 (a. 1384) : rebelles debent i-re, incarcerare, de bonis ipsorum se intromittere.
ArPrawn I p. 15 (a. 1400) : religiosum virum fratrem Mathiam ... prepositum in Szczepancowo ... temerate i-vit ac diris vinculis per diversa loca captivum et ligatum regulari honestate postposita duxit.
2.
wtrącać do więzienia; in
carcerem conicere
KodMp I p. 158 (a. 1299) : si quid fuerit, quod aliquis i-tus fuerit, scultetus tantummodo carcerem ei dabit.
HKap p. 69 (a. 1372) : dantes plenariam ... potestatem sententiandi, i-ndi pro incendio, homicidio ... furto.
Constr.
a.
abs.
cf.
b.
sq.
abl.
APozn I p. 293 (a. 1459) : i-tus fuit racione ignis, per quem dampna plurima facta sunt civitati.c. sq. pro cf. supra 29 et
StPPP II p. 158 (a. 1404) : iram suam et iniurias, pro quibus eundem i-uit.